1- مهارت های اولیه دوچرخه سواری
(1) وضعیت بدن
وضعیت صحیح دوچرخه سواری عبارت است از: بالاتنه پایین، سر کمی متمایل و به سمت جلو کشیده شده است. خم شدن طبیعی هر دو بازو برای خم شدن کمر راحت است، مرکز ثقل بدن را کاهش می دهد و از رسیدن نیروی ضربه ای که در اثر ضربه زدن ماشین به کل بدن ایجاد می شود جلوگیری می کند. دسته را با هر دو دست به آرامی و با قدرت نگه دارید و با پهلو محکم روی صندلی بنشینید.
(2) پدال
سه روش رکاب زدن برای دوچرخه سواری وجود دارد: سبک آزاد، پا به پایین و پاشنه پایین.
1. روش سواری آزاد: در حال حاضر برخی از ورزشکاران ممتاز بیشتر از روش سواری آزاد استفاده می کنند. این روش رکاب زدن به این صورت است که در حین چرخش پا، زاویه مچ پا با توجه به قسمت های مختلف تغییر می کند. پدال زدن آزاد با اصل مکانیکی مطابقت دارد. جهت نیرو مطابق با مماس محیطی است که هنگام چرخش پدال ایجاد می شود، که دامنه عمل مفصل زانو و ران را کاهش می دهد، به بهبود فرکانس پدال زدن کمک می کند، به طور طبیعی از ناحیه بحرانی عبور می کند و مرکز مرده را کاهش می دهد. عضلات ران نیز می توانند نسبتاً شل شوند. اما تسلط بر این نوع روش پدال زدن دشوار است.
2. روش رکاب زدن به سمت پایین: ویژگی پدال زدن آن این است که انگشت پا در کل فرآیند چرخش پدال همیشه رو به پایین است. این روش دارای دامنه کمی از حرکت مچ پا است که برای بهبود فرکانس مفید است و به راحتی قابل درک است، اما عضلات پا همیشه در حالت تنش هستند که برای عبور طبیعی از ناحیه بحرانی مساعد نیست.
3. روش رکاب زدن پاشنه پا: روش رکاب زدن پاشنه پا به این صورت است که انگشت پا کمی به سمت بالا و پاشنه 8 تا 15 درجه به سمت پایین باشد. این روش به ندرت در سوارکاری معمولی استفاده می شود، اما تنها تعداد کمی از افراد از روش رکاب زدن پاشنه به پایین استفاده می کنند که در هنگام سواری تنظیمات بیش از حد انجام می دهند. ویژگی آن این است که ماهیچه ها در مدت کوتاهی حالت فعالیت خود را تغییر می دهند، استراحت کوتاهی می کنند و به هدف بازگرداندن خستگی عضلانی می رسند.
2- مهارت های چرخشی
（1） روش کج کردن: بدنه خودرو یک خط است و به سمت داخل متمایل می شود.
1. مرکز ثقل بدنه بر اساس تمایل خودرو به سمت داخل خم است و فرد و خودرو زاویه شیب یکسانی را حفظ می کنند.
2. زانوی بیرونی خود را صاف کنید و ناخودآگاه آن را محکم تر فشار دهید، انگار می خواهید پای خود را پایین بیاورید (اما اگر واقعاً آن را پایین می گذارید، به سراغ ما نروید).
3. استفاده از زانوی داخلی خود در برابر پرتو یک راه خوب برای تنظیم مسیر شماست. کاهش فشار می تواند انحنا را کاهش دهد.
4. با دست بیرونی فرمان را کمی به سمت بالا بکشید.
دو فرصت خوب برای استفاده از شیب:
می توانید با پیچ های تند کمتر (کمتر از 45 درجه) شتاب بگیرید.
شما به وضوح می توانید منحنی ناآشنا پیش رو را ببینید
در جاده آسفالت خیس دو نقص شیب وجود دارد:
در روزهای بارانی، اگرچه این تکنیک چرخش می تواند کشش خوبی به شما بدهد، اما زاویه و توزیع وزن و آرایش آن برای جاده خیس مناسب نیست. تکنیک شیب به اندازه پیچش مربوطه حساس نیست.
(2) ماشین را در حالت عمودی نگه دارید و به پیچ خم کنید.
1. به سمت جلو حرکت کنید تا دماغه شما در راستای دسته ترمز قرار گیرد.
2. ماشین را صاف نگه دارید و به سمت داخل متمایل شوید (به اندازه کافی برای صاف کردن بازوهای بیرونی)
3. دسته ها را به سمت داخل بچرخانید.
4. آرنج بازوی داخلی را خم کنید تا فرمان را به عقب بکشید و بازوی بیرونی فرمان را به سمت بیرون هل می دهد تا جهت فرمان بچرخد.
5. هر دو زانو را خمیده نگه دارید و به رکاب زدن ادامه دهید.
3، تکنولوژی دوچرخه سواری در سربالایی و سراشیبی
تکنولوژی سواری در سربالایی و سراشیبی یکی از تکنولوژی های اساسی دوچرخه بزرگراه است.
(1) فناوری سواری در سربالایی
هنگام سوار شدن به سربالایی، حرکت عادی پدال زدن را حفظ کنید و نیروی ناگهانی وارد نکنید. به طور کلی، روش های سواری ایستاده یا کششی نباید اتخاذ شود، در غیر این صورت قدرت بدنی بیش از حد مصرف می شود. در مورد جاده با شیب کوتاه، از اصل اینرسی حرکت اجسام کاملاً استفاده کنید و به راحتی رکاب بزنید. هنگام نزدیک شدن به بالای شیب، می توان از سواری ایستاده استفاده کرد تا سرعت را تا حد امکان بهبود بخشد و شرایط مطلوبی برای شتاب گیری در سراشیبی ایجاد کند. در صورت سربالایی طولانی، نسبت انتقال را با توجه به شرایط بدنی خود به موقع تنظیم کنید.'نسبت انتقال را تغییر ندهید تا زمانی که'نتوانید سوار شوید و سرعت به طور کامل کاهش یابد. قاطعانه از راه اندازی مجدد خودداری کنید. هنگامی که شیب طولانی یا شیب تند وجود دارد، می توان از روش سواری ایستاده به طور متناوب برای تنظیم قسمت های اجباری استفاده کرد تا برخی از ماهیچه ها بتوانند استراحت کنند.
وقتی سربالایی می روید' ماشین را خیلی نزدیک دنبال نکنید. به دلیل نیروی سربالایی، رانندگی اغلب به چپ و راست می چرخد. اگر ماشین را خیلی نزدیک دنبال کنید، ممکن است تصادف رخ دهد. علاوه بر این، در هنگام بالا رفتن از سربالایی سرعت به میزان قابل توجهی کاهش می یابد و پیروی از خودرو روش های سواری شما را محدود می کند.
（2） تکنولوژی سواری در سراشیبی
اگر می خواهید در سراشیبی به اثر مطلوب برسید، باید شجاع و مدبر، جسور و مراقب باشید، تمرکز کنید، چشمان خود را به جاده پیش رو نگاه دارید و آماده باشید که در هر زمانی با هر موقعیتی در جاده قاطعانه برخورد کنید. ما نه تنها باید از اینرسی خودرو به طور کامل استفاده کنیم، بلکه جرات کنیم به طور فعال رکاب بزنیم و سرعت را افزایش دهیم.
هنگام چرخش، بدنه را با خودرو هماهنگ نگه دارید، به سمت داخل متمایل شوید و بالاتنه را در یک خط مستقیم با خودرو نگه دارید تا بر نیروی گریز از مرکز غلبه کنید. زاویه شیب بستگی به سرعت و اندازه منحنی دارد، اما به طور کلی نباید از 28 درجه بیشتر شود، در غیر این صورت خطر لغزش وجود دارد.
قبل از پیچیدن سرعت خود را کنترل کنید. برای کاهش تدریجی سرعت از روش ترمزگیری استفاده کنید. هنگام ترمزگیری، تا جایی که امکان دارد از ترمزهای جلو و عقب به طور همزمان استفاده کنید. از ترمز جلو می توان کمی از قبل استفاده کرد. جهت چرخ جلو باید با جهت جلوی خودرو هماهنگ باشد. در غیر این صورت، به دلیل محدودیت وزن و اینرسی خودرو سوار'؛ منجر به کشتی می شود. پس از ورود به منحنی ترمز را رها کنید تا از کاهش سرعت غیرضروری جلوگیری شود.'؛ از ترمز عقب خیلی محکم در پیچ استفاده نکنید. در غیر این صورت ممکن است ماشین بچرخد یا بلغزد.
4- مهارت ترمزگیری
ترمز جلو می تواند نیروی ترمز بسیار خوبی را برای شما فراهم کند، اما همچنین می تواند شما را به یک مرد پرنده تبدیل کند. اجازه دهید's به شما بگوید چگونه ترمز کنید.
（1） هنگام استفاده از ترمز جلو، مرکز ثقل را به عقب ببرید
هنگامی که از ترمز جلو استفاده می کنید، مرکز ثقل شما به طور طبیعی به دلیل اینرسی به جلو حرکت می کند. هنگام شروع ترمزگیری باید آگاهانه حرکت مرکز ثقل خود را به عقب تمرین کنید (بدن خود را پایین بیاورید و باسن خود را به عقب برگردانید). هر چه مرکز ثقل بیشتر به عقب برگردد، می توانید از نیروی ترمز بیشتری استفاده کنید.
می توانید روی شن یا زمین صاف کمی لغزنده تمرین کنید، سرعت خود را افزایش دهید، از نیروهای مختلف برای فشار دادن ترمزهای جلو و عقب خود استفاده کنید و یاد بگیرید که چگونه ترمزهای خود را کنترل کنید. یا از استاد بپرسید که هنگام سواری چگونه از ترمز استفاده می کند.
（2） قدرت ترمز جلو را هنگام چرخش کاهش دهید
مانند رانندگی با ماشین، هنگام پیچیدن باید سرعت خود را کم کنید. اگر هنگام چرخش ترمز خود را به شدت فشار دهید، لیز می خورید و کنترل خود را از دست می دهید. برای کاهش سرعت هنگام چرخش از ترمزهای جلو و عقب به طور همزمان استفاده کنید. هنگام ترمزگیری، واکنش چرخ های جلوی شما کاهش می یابد، بنابراین نیروی ترمز جلو را کاهش دهید و چرخش شما کامل تر خواهد شد.
اگر در سراشیبی پیچ تند انجام می دهید و باید از ترمز استفاده کنید، سعی کنید از قدرت ترمز عقب استفاده کنید. به عنوان مثال، در زمین صاف، هنگام ترمزگیری در آخرین لحظه، مرکز ثقل را به سمت عقب کاهش دهید و با نیروی ترمز 30٪ در جلو و 70٪ در عقب، عمل ترمز را انجام دهید.
（3） ترمز جلو را بیش از حد فشار ندهید
& quot;اینرسی دوست شماست." برای عبور از سنگ ها و موانع به سرعت نیاز دارید. در غیر این صورت چرخ نمی چرخد و شما را روی دسته می اندازد. فشار بیش از حد روی ترمز جلو، مرکز ثقل شما را به سمت جلو حرکت می دهد و منجر به خم شدن جلوی خودرو می شود.
در صورت استفاده از ترمز جلو در پیچیدن سراشیبی های شیب دار باید ترمزهای جلو و عقب خود را همزمان کنترل کنید و همیشه آن را با نیروی زیاد فشار ندهید. در این زمان می توانید ترمز را رها کرده و فشار دهید تا از قفل شدن ترمز جلوگیری کنید.
5- مهارت های دوچرخه سواری کوهستان - نکات ساده برای اینکه شما را بیشتر شبیه یک دوچرخه سوار حرفه ای کند
در جاده دوچرخه سواری کنید، همراه با خانواده و فرزندانتان در طبیعت روستا استحمام کنید و از لذت گردش لذت ببرید. ممکن است یک یا دو چیز در اطراف شما بچرخد: یا وقتی'گرسنه هستید و می خواهید در حین دوچرخه سواری کوهستان چیزی بخورید، وقتی دوچرخه سواری با یک دست را رها کنید، زمین خوردن آسان است. ; وقتی می خواهید آب بنوشید، به نظر می رسد کتری شما از شما دور است و به سختی به دست می آید. وقتی میخواهید وضعیت عقب را مشاهده کنید، نگران نباشید. بعد از اینکه توضیح دادیم با کمی تمرین بسیار ماهر می شوید انگار که با توانایی به دنیا آمده اید.
1. خشکی دهان؟ در صورت امکان، ابتدا یک جاده صاف یا کمی سرازیر پیدا کنید (جاده ناهموار زمان مناسبی برای رها کردن یک دست نیست).'؛ از پا گذاشتن روی پدال دست نکشید و به جای نگاه کردن به دستتان، به جلو نگاه کنید. یک آرنج را کمی خم کنید و دست را بگیرید. خم شدن جزئی آرنج می تواند ارتعاشات ناشی از جاده سنگی را جذب کند و هر حرکتی را که هنگام نوشیدن آب بر جهت دوچرخه کوهستان تأثیر می گذارد، تثبیت کند. دست دیگر خود را دراز کنید تا کتری را بگیرید. در این زمان، نمیتوانید'به پایین نگاه کنید، اما همچنان مستقیم به جلو نگاه کنید. به این ترتیب می توانید به طور مکرر تمرین کنید تا زمانی که خیلی ماهر شوید. اگر کتری شما کوچک است، درب بطری را وقتی که به پایین رسیدید بگیرید. اگر بزرگ است، قسمت مقعر بدنه بطری را نگه دارید. هنگام نوشیدن آب، کتری باید به سمت گوشه دهان باشد تا از پوشاندن خط دید جلوگیری شود. درب بطری را با دندان های خود بردارید. پس از نوشیدن آب، آن را با بدن خود فشار دهید، درب بطری را ببندید و سپس کتری را به آرامی روی قفسه قرار دهید. در این زمان، شما هنوز نمی توانید'به پایین نگاه کنید و مستقیم به جلو نگاه کنید. اگر این'کار نکرد، بهتر است یک بطری در جاده بردارید یا یک سیستم نوشیدنی هندزفری را امتحان کنید. فقط یک نی در دهان خود بگذارید.
2. وقتی به عقب نگاه می کنید، دستتان نباید دسته را ترک کند. در عین حال به جاده پیش رو نیز توجه کنید. وقتی از شانه چپ خود به عقب نگاه می کنید، دست راست خود را شل کنید و آرنج خود را کمی خم کنید. به این ترتیب، اگرچه بالاتنه شما پیچ خورده است، اما همچنان می توانید جهت مستقیم دوچرخه کوهستان را حفظ کنید. اگر خیلی سریع سوار می شوید، می توانید به سرعت از زیر بازوی چپ خود به پایین نگاه کنید و به سرعت به پشت سر نگاه کنید. اگر برای مدت طولانی نیاز دارید که عقب را چک کنید، باید درست روی بالاتنه خود بنشینید، شیر آب را با دست راست نزدیک لوله نگه دارید، سپس دست چپ خود را رها کنید، بدن خود را کمی روی بالشتک صندلی بچرخانید و به آن نگاه کنید. . یک ترفند حرفهای: وقتی با شخص دیگری سوار میشوید، وقتی به عقب بر میگردید، درست بنشینید و شانه همکار' را لمس کنید، که به شما کمک میکند در یک خط مستقیم سوار شوید.
3. اگر قصد دارید بیش از یک ساعت دوچرخه سواری کنید، لازم است مقداری غذای بلوکی از مواد غذایی طبیعی تهیه کنید تا قدرت بدنی شما در جیب شما تقویت شود. البته، شما نمی توانید ناهار را با هر دو دست بخورید. شما فقط می توانید این غذای بسته بندی شده ساده را بخورید. قبل از رفتن، باید مقداری از کاغذهای پلاستیکی را پاره کنید تا در هنگام غذا خوردن دچار مشکلات زیادی نشوید. در عین حال، بهتر است این غذاها را به جای جیب های عمیق مخلوط با نقشه، در جیب هایی قرار دهید که به راحتی در دسترس هستند، که گرفتن آن بسیار ناخوشایند است. هنگامی که آماده غذا خوردن هستید، بدن خود را صاف بنشینید، شیر آب را با یک دست در کنار لوله نگه دارید، آرنج خود را کمی خم کنید تا لرزش کاهش یابد و سپس غذا را بیرون بیاورید، آن را در امتداد قسمتی که قبلاً پاره کرده اید، پاره کنید. سپس می توانید بخورید به خاطر داشته باشید، بعد از غذا خوردن پوست را به همه جا پرتاب نکنید. شما باید آن را در کوله پشتی خود قرار دهید.
4. سواران متزلزل در سوارکاری گروهی خطرناک هستند. حتی سوارکاران فردی می توانند دیگران را در موقعیت های شلوغ به خطر بیندازند. اگر' مطمئن نیستید که در یک خط مستقیم سوار شوید، باید در امتداد خط رنگ سفید در کنار جاده تمرین کنید. اما اگر نمی توانید بازوها و بالاتنه خود را شل کنید، این تمرین ساده تقریبا غیرممکن است، بنابراین باید به طور طبیعی استراحت کنید. دستان خود را به آرامی نگه دارید، آرنج های خود را کمی خم کنید و روی قسمت جلویی در فاصله 30 فوتی تمرکز کنید، اما روی خط مستقیم تمرکز نکنید. تا زمانی که می دانید که از خط پیروی می کنید، به زودی خواهید دید که بسیار پایدار راه می روید.
